Şeir dəftərçəmdən. Gəl, keçmişi xatırlamayaq

 

Gəl, keçmişi xatırlamayaq,

Göydə əylənən buludlara baxaq,

Qəfil yağan yağışın altında

Qaçışaq,

Əl-ələ tutaraq,

Qoy yusun sürətli damlalar

Ürəkdəki incikliyi...

Dilimləyib çörəyi

Ağzımız yana-yana yeyək,

Zarafat edək,

İçdən qəhqəhə çəkək

Və anlayaq ki,

Məhv olmamışıq...

 

2009

Şahnaz Şahin. Mənə xəbər yolla

Mənə xəbər yolla...
Ağ dumanın o üzündən,
boz dalğanın səsindən,
atəşlərin soyuq busəsindən danış...
Görüm, nə var, nə yox...
Tənha gecələrin tellərini dara,
saçlarını hör.
Günəşin təbəssümünü iç,
nəfəsini dər...
Danış,
görüm, nə var, nə yox...
Tanrıdan giley etmə,
taleyini bir də yoxla...
Mənə xəbər yolla, gəlim.
Ən adi şeylərdən,
qısqanc mələklərdən danışaq...
Gündüzmü, gecəmi...
Mənsiz necəydin,
bilim...

Nurəngiz Gün. Bağışla

Yalqız qumrum!
Susqun yavrum!
Arı pətəyim!
İşıldaquşum!
Bir vaxt
Ovuclarımım içində
Yanıb-sönən atəşim!
Bağışla!

Rəbiqə Nazimqızı. "Sənə qədər" kitabından seçmə şeirlər

*
Sevgi birdən gəlir,
Yavaşca gedir bulud kimi.
Sənin eşqin də eləcə hopdu havaya, suya, torpağa,
Sonunda heç nə,heç nə qalmadı xatırlamağa...
*
Bütün sevgilər alınıb-satılır.
Ən ucuzlarını pula alırlar.
Məni neçə fikrə, neçə sözə, neçə baxışa aldın?
*
Pulumuzu vermədilər...
Dostum zəng vurmadı...
Sən sevindirmədin...
O qəzəbləndirmədi -
Bilmirəm niyə...
Amma sinoptiklər söz veriblər -
Havalar mütləq dəyişəcək...
*
Sənə məktub yazıram
Yadıma düşdüyünə sevinəsən deyə.
Hə, sevirəm səni.
Amma elə də sevinmə.
Gecəyarısı yuxum gəlmirsə,
darıxıramsa,
üstəlik,
yanımda qəşəng bir şəklin varsa,
səni sevməkdən,
sənə yazmaqdan asan nə var?
*
Nə qədər ki, yastığının altında
Telefon gizlədən kişilər var,
Qadınlar xoşbəxt olmayacaqlar...
*
Sinəmdə söz qalmayıb -
Adamlar gedəndə
sözləri də özləriylə apardılar...
*
Səni güclü bilirdim -
sevgidən, nifrətdən, qisasdan.
Nə yazıq,
bu gün anladım -
Sən də mənim qədər insansan...

2008

Şeirlərimdən

***
Gün bitdi.
Solğun, əzgin yarpaq kimi
pəncərələrə dəydi.

Təkcə oturmuşam.
Özüm-özümə yadlaşmışam.
Hisslərə bürünmüş sözlər
qapalı dodaqlarımdan
qurtulmaq istər,
azadlığa can atar
daxili həbsxanadan.

Yaddaşımı cırmaqlamaq istərəm
ki,
küləyin hər gecə
"hanı... hanı o...
hardadır..."
acı pıçıltısının
mənə aid olmadığını
özüm-özümə sübut edim...

***
İtirərdim özümü
qollarında,
barmaqların gəzərdi
saçlarımda,
tellərimə ahəstəcə
toxunaraq
musiqi yazardın
duygularından...

Sevgi nəğməsi
baharda susdu.
Yazdan sonra
niyə
qış oldu...

Sima, 2011

Mini-şeirlər

*
Biz sevmirdik.
Yorğun ürəklərimizlə sevişirdik.

Həyat
Cavabsız suallarla dolu,
Duyğular - qarşılıqsız.
Boşluq qalib gəlir.

Ağlama.

Gözəllərin
göz yaşına kimsə inanmaz.
*
Saçlarına günəş qonub.
Əllərində
yay ətri var.
Gözlərindəki sükutu
darmadağın etmək,
dilində gizlənmiş
sözləri
eşitmək üçün
neyləyim...
*
Səni
düşünməmək üçün
kağızları masaya töküb
yazıram.
Amma
hər sözdə
sən görünürsən...
*
Ürəyimi riqqətə gətirən
sözlər,
səslər,
hislər,
günümün hörüldüyü daha nələr...
Xoşbəxtəm, deyə bilərəm.

Zaman
gülür...
*
Neynirsiz başdaşılarında
adları, fotoları...
O dünyaya giriş üçün
ruhlara ad gərək deyil...
*
Gözlərini oxuduqca,
yadlaşırsan...
*
Adın şeirə bənzər,
xəfif külək kimi
dodaqlarıma toxunar,
hər dəfə
səni xatırlayarkən...

Sima, 2011

Aytən Təhmasib. QADINLIQ ÖLDÜ

(Bir qadının dilindən)
Mənə sevgidən yox,
dəhşətdən danış.
Dinləyim həyəcanla, nəfəs-nəfəsə.
Dəhşətlər daha maraqlı sevgilərdən.

Sevgini, öpüşü deyil,
əzabı, söyüşü sına.
Zorla bütün saf duyğuları,
sonra qına!
Qına ki, qadınlıq ölüb.
Ölüb bakirəlik, qızlıq.
Dünyanı bürüyüb əxlaqsızlıq.
Gündəmdə cinsi azlıq.
Nə isə...
Deyəsən pozuldu tarazlıq.
Qaçdı söhbətin duzu, dadı.
Boş verək,
qandı, qadadı.

Hə!
Nə deyirsən?!
Başlasın savaş?
Kədərdən gülüşə,
baxışlar görüşə
öpüşə-öpüşə.
Dodaq, sinə
Yenə... yenə...
Lalələr əkdim dodaqlarımla
güllələr dəyib, qərənfillər düzüləsi sinənə.
Eh!
Sevgini endirdik heçə.
Qadınlıq öldü bu gecə.

abzas.net

Müasir yapon poeziyası. Şizuko Kavakami (1971)

“Sevən bədən” kitabından seçmə şeirlər
*
Cırr... cırr...
Bədənim cırıldayır
Pas atmış qapı cəftəsi kimi...
- Dilimin altına yağ tök!
*
Bundan sonra
Heç vaxt buraxmamaq üçün
Əlini bərk-bərk sıxıb durmuşam -
Bu kişi mənimdir,
Onu təzə tapmışam!
*
Off, elə istəyirəm ki... –
Bunu etiraf etmək asan deyildir.
Amma istəyirəm.
Qürurum qoymur deyəm.
*
Kəmşirin nar dənələrini
Ağzıma atıb
Dilimlə onları oynadıb
Marçıldadaraq
Dişlərimlə sıxmaq, sıxmaq istərəm...
*
Harasa tələsən zaman
Işlərin düz gətirməyəndə
Uzaqdan
Hər yaraşıqlı kişi
Arxadan
Tanış gəlir...
*
Qıcıq fikirlər
Dəri altında oynayır sanki.
Hey dəcəllik edir, heç sakitləşmir.
Bəlkə, qeyd-şərtsiz sevdiyimdəndir?
Bəlkə, özümü məhv etməkdəndir...
*
Nə istəsəm, onu da edəcəm.
Əllərimə hər şey tabedir.
*
Görürəm,
Cücəmin kefi yaxşıdır.
Yaman ərköyündür –
Dən əvəzinə
Dilimi istər...
*
Dözə bilmirəm.
Bir söz de mənə!
Dilindən qopan hər sözü
əzizləmək istərəm...
*
Sus. Qımıldama.
Nə bir səs olsun, nə bir jest.
Niyə anlamırsan axı!
Dağın zirvəsindən
Lərzə yaxınlaşır...

Tərtib etdi: Sima Ənnağı

Şeir tərcümələri

Наталья Хаткина. Азбуку должны сочинять дети

Одна маленькая девочка
Придумала:
На А - ангел
И на Б - Бог.
Она под душем молилась в ванной:
"Пускай мне подарят собаку,
И пускай это будет дог".

Потом такие воды ее омыли,
Такая пена ее завертела...
И никакие ангелы ее не хранили,
А до Бога ей самой не было дела.

*
Natalya Xatkina. Əlifbanı gərək uşaqlar yazsın
Balaca bir qız
Belə düşündü:
A hərfi – Allah,
M hərfi - Mələk.
Qız hamamda çiməndə yalvardı:
“Nolar, qoy mənə
hədiyyə etsinlər -
bir köpək...”

Sonra qızı elə sular yudu,
Elə köpüklər onu fırlatdı...
Heç bir mələk onu qorumadı,
Qızın özü də Allahı xatırlamadı.

***************
Нателла Матвеева. Радость
У ворот июля замерли улитки,
Хлопает листами
Вымокший орех,
Ветер из дождя
Выдергивает нитки,
Солнце сыплет блеск
Из облачных прорех.

Светятся лягушки и себя не помня
Скачут через камни рыжего ручья…
Дай мне задержаться
На пороге полдня,
Дай облокотиться
О косяк луча!

*
Natella Matveyeva. Fərəh
İyul qapısında ilbizlər donub,
Yaş qoz ağacı hey yarpaq çırpır,
Külək yağışdan
Tellər ayırır,
Bulud kəsiyindən
Günəş nur saçır.

Özlərini unudaraq
İşıqlı qurbağalar
Sarı çayın daşlarından tullanır...
Qoy günorta kəsiyində
Dayanım,
Qoy şüa xəttinə
arxalanım!

Çevirdi: Sima Ənnağı