Aytən Təhmasib. QADINLIQ ÖLDÜ

(Bir qadının dilindən)
Mənə sevgidən yox,
dəhşətdən danış.
Dinləyim həyəcanla, nəfəs-nəfəsə.
Dəhşətlər daha maraqlı sevgilərdən.

Sevgini, öpüşü deyil,
əzabı, söyüşü sına.
Zorla bütün saf duyğuları,
sonra qına!
Qına ki, qadınlıq ölüb.
Ölüb bakirəlik, qızlıq.
Dünyanı bürüyüb əxlaqsızlıq.
Gündəmdə cinsi azlıq.
Nə isə...
Deyəsən pozuldu tarazlıq.
Qaçdı söhbətin duzu, dadı.
Boş verək,
qandı, qadadı.

Hə!
Nə deyirsən?!
Başlasın savaş?
Kədərdən gülüşə,
baxışlar görüşə
öpüşə-öpüşə.
Dodaq, sinə
Yenə... yenə...
Lalələr əkdim dodaqlarımla
güllələr dəyib, qərənfillər düzüləsi sinənə.
Eh!
Sevgini endirdik heçə.
Qadınlıq öldü bu gecə.

abzas.net

Gənc səslər: Aytən Təhmasibdən bir şeir

www.kultaz.com

KƏPƏNƏK BUYNUZUNDA ŞƏHƏR
*
Şəhərin gecə işıqlarında
üzə çıxdı
alnın qara yazıları.
Alnından oxundu
Gecələrin lənəti,
Lənətlənmiş gecə “sevgiləri”.
Küçə işıqlarından asılı qaldı
ölmüş ümidlərin.
İşıqlar qatil oldu şəhərlərdə
Azmış insanı içdən öldürdü
Gecə işıqları.

Gecədə səssizlik var,
Fikirlərdə çaşqınlıq:
-bir gecəlik sevgilər
Satılar
Topdan və pərakəndə.
Siqar kötüyü boyda olar
Kişilərin gecə sevgisinin ölçüsü.

Gecədə səssizlik var.
Susub səssizliyi dinləyər
Çaşbaş qalan köpəklər.
Hürməyə qorxub,
Pişiyi ağaca dırmaşar itlərin.
İçində ulayar
Itmiş dini, imanı
İçin-için axtarar Yaradanı.
Səhərə qədər
kəpənək buynuzlu gecə işıqları altında
təmizləyər Yaradan.
Ruhları, bədənləri, günahkar şəhəri..
Günaydın! – deyib,
Gün doğurar
Günahkarların üzünə.

Bezdirməyin Yaradanı!