Tərcümələrimdən. Emili Dikinson (1830 — 1886), ABŞ şairi

 

Üç dəfə ayrıldıq nəfəsimlə mən

(bu şeirdə şairə ölümlə üz-üzə gəldiyi (böyük ehtimalla suda boğulma təhlükəsi) anı və nəfəsi ilə vidalaşmasını təsvir edir)

   № 598 

Üç dəfə — ayrıldıq — nəfəsim  — və mən —,

Üç dəfə —  nəfəsim – tıxandı həmən –

Cansız bir yelpiyə hərəkət verdi

Dalğalar da — ağuşunda tutmaq istədi.

 

Üç dəfə — dalğalar məni qaldırdı —

Sonra da endirdi — sanki bir topam —

Sonra mavi üzlər mənə tuş gəldi —

Bir nicat təknəsi geri çəkildi.

 

Təknə uzaqlaşdı — onu izlədim —

Ölüm anında mən — hey fikirləşdim   —

Nə qədər də xoşdur təknəni görmək,

Ordakı şəxslərin üzün  seyr etmək —

 

Dalğalar səngidi — nəfəs isə — yox —

Küləklər — uşaq tək — susdu, lal oldu—

Sonra Günəş doğub öpdü canımdan —

Və dikəldim suda — həyata davam! —

  

Sima

Emily Dickinson. Three times we parted Breath and I

№ 598

Three times – we parted – Breath – and I –

Three times – He would not go –

But strove to stir the lifeless Fan

The Waters – strove to stay.

 

Three Times – the Billows tossed me up –

Then caught me – like a Ball –

Then made Blue faces in my face –

And pushed away a sail

 

That crawled Leagues off – I liked to see –

For thinking – while I die –

How pleasant to behold a Thing

Where Human faces – be –

 

The Waves grew sleepy – Breath – did not –

The Winds – like Children – lulled –

Then Sunrise kissed my Chrysalis –

And I stood up – and lived –