Salam, bu bloq Sima Ennaginin blogudur (kecmish blogumun adresi - www.simacan.azeriblog.com), indi ise bu yeni bloqumda yazilarima davam edecem. Her gun burda gorusmek umidiyle, Sima. YASHASIN SOZ SENETI! :)
mini-sheirler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mini-sheirler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
23 Ocak 2012 Pazartesi
Şeirlərimdən
***
Əqrəblər gecəyə addımladı.
Qırmızı fincanda
məxməri çay donub qaldı.
Nəlbəkidə
əsgər kimi sıraya düşülmış
limon dilimləri
büzüşüb qocaldı,
dadı qaçdı
sapsarı limonların...
Külək şüşəyə çırpıldı -
gəlməyəcək.
Gözləmə.
***
Yağışlı-küləkli havada
qızların əllərindəki
rəngli çətirlər
dəcəllik edərək
tərsinə çevrilər,
qızların
gözlərində gizlətdikləri
sirləri
aləmə bəyan edər...
Sima, 2011
5 Kasım 2011 Cumartesi
Mini-şeirlər
*
Biz sevmirdik.
Yorğun ürəklərimizlə sevişirdik.
Həyat
Cavabsız suallarla dolu,
Duyğular - qarşılıqsız.
Boşluq qalib gəlir.
Ağlama.
Gözəllərin
göz yaşına kimsə inanmaz.
*
Saçlarına günəş qonub.
Əllərində
yay ətri var.
Gözlərindəki sükutu
darmadağın etmək,
dilində gizlənmiş
sözləri
eşitmək üçün
neyləyim...
*
Səni
düşünməmək üçün
kağızları masaya töküb
yazıram.
Amma
hər sözdə
sən görünürsən...
*
Ürəyimi riqqətə gətirən
sözlər,
səslər,
hislər,
günümün hörüldüyü daha nələr...
Xoşbəxtəm, deyə bilərəm.
Zaman
gülür...
*
Neynirsiz başdaşılarında
adları, fotoları...
O dünyaya giriş üçün
ruhlara ad gərək deyil...
*
Gözlərini oxuduqca,
yadlaşırsan...
*
Adın şeirə bənzər,
xəfif külək kimi
dodaqlarıma toxunar,
hər dəfə
səni xatırlayarkən...
Sima, 2011
31 Ekim 2011 Pazartesi
QİSMƏT. Hayku havasında
Haykuları həmişə çox sevmişəm. Bu qədər kiçik formanın içinə o qədər böyük ovqatı, duyğunu yerləşdirmək az qala möcüzədir. Təzəcə haykularla maraqlanmağa başladığım zamanları xatırlayıram. Hayku ilə ilk dəfədir tanış olan bütün oxucular kimi, mən də o zamanlar məşhur aldanışa düşmüşdüm.
Elə fikirləşmişdim ki, bu cür yazmaq asandı, bir az müşahidə lazımdır, vəssalam. Balaca bloknotumu götürüb özümü vurmuşdum şəhərin canına ki, nəsə tapıb hayku edəcəm. Sən demə dünyada haykuyla tanış olan və mənim keçirdiyim hissi keçirən milyonlarla adam varmış. Hamısının da ilk ağlına gələn bu olub ki, bir dəftər götürüb gedim hayku “yığmağa”.
Sonralar hayku haqqında müxtəlif mənbələrdən çoxlu kitablar, məqalələr oxudum və düşdüyüm vəziyyəti anladım. Rolan Bartın hayku barəsində yazdığı məşhur cümləni oxuyanda isə məsələ mənə ayrı tərəfdən aydın oldu. Bart təxminən belə yazırdı: “ Hayku içində lenti olmayan fotoaparatdı.”
İndiki zamanda rəqəmsal fotoaparatların sürətli inkişafına baxanda, düşünürsən ki, artıq bizim ən xırda anı belə ölümsüzləşdirmək istəyimizin coğrafiyası durmadan genişlənir.
Bir iş var ki, fotolar çəkildiyi gün, ay, il baxımından elə bil daha çox tarixin həndəvərində oynayan sənətdir, bəlkə bir az da uzaqdan statistikayla qohumdur. Hərçənd ki, fotonun ölümsüzləşdirdiyi möhtəşəm anlar gözlərimizin yaddaşına köçür, söz isə bütün hüceyrələrimizə. Belə də demək olar: Hayku “bu foto haqqında nə deyə bilərsən“ sualını vermiş adama üç misralıq cavabdır. Foto deyəndə mən təkcə çəkilib fiksə edilmiş anı yox, geniş zamanı nəzərdə tuturam.
Hayku suşi kimidir, dadlı və az.
Hayku doymamaqdan ləzzət alıb doymaqdı.
Nə qədər danışsam boş. Haykunu sevmək üçün onu hər gün ən azı bir qaşıq içmək lazımdır.
Yaddaşımdakı haykulardan sizinlə bir neçəsini bölüşmək istəyirəm.
Nuş olsun !
Coşkun Yerli. “Yağmurun dirənişi” kitabından.
Nə boş maraqmış,
Fərqli heç nə yoxmuş
Dağın o başında.
Hara baxsan
Hər cənnətin yanında
Bir cəhənnəm.
Melisa Gürpınar. “Kiçik şeylər” kitabından
Soruşmadan girdin
Baxçama səhər yeli
Poçtalyon kimi.
Kadir Aydemir
Ölüm:
Qapının önündə
Nə çox ayaqqabı.
Basyö. Haykular kitabından
Köhnə hovuzdur
Qurbağa hoppanar
Və suyun səsi.
26 Ekim 2011 Çarşamba
Xuraman Hüseynzadədən bir şeir
***
Yuxusuzluq
“pəncərədən bayıra bax” deyir…
Açıram pəncərəni,
şəhərin hələ insan nəfəsi dəyməyən
saf havası
atır özünü
taybatay açılan pəncərədən
evimizin ağuşuna…
Dan yeri ilmə-ilmə söküldükcə
şəhərin eyibi açılır:
küçələrdə insanlar görünür,
səs-küylü maşınların arxasınca
tüstülər sürünür…
Şəhər oyanır…
Yatmaq zamanıdır.
http://kultaz.com
16 Eylül 2011 Cuma
Depressiya labirintində
Zaman dayanıb.
Saatın oxları məkana tuşlanıb.
Yuxular
soyuq şüşələrdə əks olunur.
Asimanda
boz pişik kimi
pusquda duran buludları
quşlar
qanadlarıyla
yerindən tərpətmək istər...
Ağlamaq yetər!
Külək
damar kimi kəsik küçələrdə
rastına çıxan,
ümidlərində boğulan
insanları cırmaqlayır.
Labirintdə
özünü tapmayanlar
duasını
ürəyindən buludlara ünvanlayır...
Həyatmı davam edir,
yuxumu...
Sima, 2011
12 Ağustos 2011 Cuma
Fərhad Metedən bir şeir.
Düz iki il qabaq istedadlı gənc yazar Fərhad Mete avtomobil qəzasında dünyasını dəyişdi....
http://www.azadliq.org
***
görüşdük. gizləndik. iki pilləkən yuxarı qalxdın
öpüşdük. getdin ...
bağırdım, çağırdım, pıçıldadım, dönmədin
adın dilimə yapışdı,
su içmədim, çörək yemədim
qorxdum ki, qanıma qarışarsan
tək qaldım, mübtəla oldum qorxulara
dua etdim qaranlıqlarda
gücüm bircə kəlməyə yetdi
ilahi dedim ...ilahi ...
sonra onlar gəldilər – tanımadığım yad adamlar
boyları boyumdan uca, addımları addımlarımdan iri
hamısı canlı, hamısı diri
qapımı döydülər,
işıqları yandırdılar, bir bütöv çörəyi böldülər
su içirdilər
qorxum, təlaşım çəkildi getdi, pəncərəmi açdılar
onun adını ucadan söylə dedilər
adının hər hərfini bir quş alıb apardı
qalxdılar getmək üçün sonuncu ayaq saxladı və dedi:
“ bir böyük yatağın üstündə iki nəfər -
biri ölər, biri qalar ...“
yatdım, yuxumda çatlamış toxum gördüm
içindən ağac çıxdı, altında quşlar kölgələndi
bir də o adam, yanında su və bir bütöv çörək
gülümsəyək dedi “xoş gəldin ...”
http://www.azadliq.org
***
görüşdük. gizləndik. iki pilləkən yuxarı qalxdın
öpüşdük. getdin ...
bağırdım, çağırdım, pıçıldadım, dönmədin
adın dilimə yapışdı,
su içmədim, çörək yemədim
qorxdum ki, qanıma qarışarsan
tək qaldım, mübtəla oldum qorxulara
dua etdim qaranlıqlarda
gücüm bircə kəlməyə yetdi
ilahi dedim ...ilahi ...
sonra onlar gəldilər – tanımadığım yad adamlar
boyları boyumdan uca, addımları addımlarımdan iri
hamısı canlı, hamısı diri
qapımı döydülər,
işıqları yandırdılar, bir bütöv çörəyi böldülər
su içirdilər
qorxum, təlaşım çəkildi getdi, pəncərəmi açdılar
onun adını ucadan söylə dedilər
adının hər hərfini bir quş alıb apardı
qalxdılar getmək üçün sonuncu ayaq saxladı və dedi:
“ bir böyük yatağın üstündə iki nəfər -
biri ölər, biri qalar ...“
yatdım, yuxumda çatlamış toxum gördüm
içindən ağac çıxdı, altında quşlar kölgələndi
bir də o adam, yanında su və bir bütöv çörək
gülümsəyək dedi “xoş gəldin ...”
30 Temmuz 2011 Cumartesi
Gənc səslər: Aytən Təhmasibdən bir şeir
www.kultaz.com
KƏPƏNƏK BUYNUZUNDA ŞƏHƏR
*
Şəhərin gecə işıqlarında
üzə çıxdı
alnın qara yazıları.
Alnından oxundu
Gecələrin lənəti,
Lənətlənmiş gecə “sevgiləri”.
Küçə işıqlarından asılı qaldı
ölmüş ümidlərin.
İşıqlar qatil oldu şəhərlərdə
Azmış insanı içdən öldürdü
Gecə işıqları.
Gecədə səssizlik var,
Fikirlərdə çaşqınlıq:
-bir gecəlik sevgilər
Satılar
Topdan və pərakəndə.
Siqar kötüyü boyda olar
Kişilərin gecə sevgisinin ölçüsü.
Gecədə səssizlik var.
Susub səssizliyi dinləyər
Çaşbaş qalan köpəklər.
Hürməyə qorxub,
Pişiyi ağaca dırmaşar itlərin.
İçində ulayar
Itmiş dini, imanı
İçin-için axtarar Yaradanı.
Səhərə qədər
kəpənək buynuzlu gecə işıqları altında
təmizləyər Yaradan.
Ruhları, bədənləri, günahkar şəhəri..
Günaydın! – deyib,
Gün doğurar
Günahkarların üzünə.
Bezdirməyin Yaradanı!
27 Temmuz 2011 Çarşamba
Salam Sarvandan şeirlər
http://www.azadliq.org
KIŞİ
Zülmnən tapdığı çörəyi
hər axşam bölər evində
bir tikə hərəyə-
özünə, arvada, uşaqlara
və siçançün qurulmuş tələyə.
SEVGI
Zibil qutularında hər gün
çörək tullantılarını yığan bomj
bu dəfə tullanmış solğun gülləri yığırdı
qadınına bağışlamaqçün.
İNTIHAR QƏRARINA GƏLMIŞ BU QADIN
İntihar qərarına gəlib
döşlərini qucaqlamış bu qadın
qolları qoynunda
düyün düşmüş kimi görünər.
Son dəfə qışqırar:
- silləni sığaldan gözəl çəkə bilirsizsə
qadınçün fərqi yoxdu.
İntihar qərarına gəlib
eyvanda dayanmış bu qadın
özünü atmaq istəyər
göydə sürətlə axıb keçən bir ulduzun altına.
XƏTLƏR
Falçının qarşısında açılmış
bu qoca əllərin içi
hələ də eyni şeyi göstərirdi:
«17 yaşında məhəbbətini tapacaqsan…»
KƏND
Kənd göylərində
təkcə təyyarələrin səsi
özündən geridə qalır.
Heç kəsilmiş qurbanların da
itmir son xırıltısı,
soyulmuş dəridə qalır.
Kənddə eyni sürətlə gedir
inəklər, maşınlar, adamlar.
Tumanını çirmələyib
kərpic palçığı tapdayan kənd qızlarını
topuğundan sevir kənd oğlanları.
KIŞİ
Zülmnən tapdığı çörəyi
hər axşam bölər evində
bir tikə hərəyə-
özünə, arvada, uşaqlara
və siçançün qurulmuş tələyə.
SEVGI
Zibil qutularında hər gün
çörək tullantılarını yığan bomj
bu dəfə tullanmış solğun gülləri yığırdı
qadınına bağışlamaqçün.
İNTIHAR QƏRARINA GƏLMIŞ BU QADIN
İntihar qərarına gəlib
döşlərini qucaqlamış bu qadın
qolları qoynunda
düyün düşmüş kimi görünər.
Son dəfə qışqırar:
- silləni sığaldan gözəl çəkə bilirsizsə
qadınçün fərqi yoxdu.
İntihar qərarına gəlib
eyvanda dayanmış bu qadın
özünü atmaq istəyər
göydə sürətlə axıb keçən bir ulduzun altına.
XƏTLƏR
Falçının qarşısında açılmış
bu qoca əllərin içi
hələ də eyni şeyi göstərirdi:
«17 yaşında məhəbbətini tapacaqsan…»
KƏND
Kənd göylərində
təkcə təyyarələrin səsi
özündən geridə qalır.
Heç kəsilmiş qurbanların da
itmir son xırıltısı,
soyulmuş dəridə qalır.
Kənddə eyni sürətlə gedir
inəklər, maşınlar, adamlar.
Tumanını çirmələyib
kərpic palçığı tapdayan kənd qızlarını
topuğundan sevir kənd oğlanları.
24 Temmuz 2011 Pazar
Buludlara qalxaq
Buludlara qalxaq.
Qorxma, bir ciğir tanıyıram orda –
Ancaq ikimizə məxsus yol...
Buludlardakı o yolu
Gecələr
Yuxularımla savaşanda,
Darıxanda,
Saat əqrəbləri ilə danışanda
Tapmışam.
Amma səni tapmadım...
Yanımda olarkən də
Sanki uzaq yerdəsən...
Duyğular fərqli,
Dünyalar fərqli...
Bəlkə sən heç yoxsan,
Səni
Uydurmuşam?
iyul, 2011
23 Temmuz 2011 Cumartesi
Sənsiz
Zindan sətirlərdə
Hərdən
Gizlənmək istərəm.
Gözlərəm səni acı qara çayla.
Sözlər ağırlaşar,
Nəmlənmiş çörək kimi,
Sükut qatılaşar,
Şərbətə dönməz.
Dünyam ağırlaşar yuxularımdan...
Yalnız yüngül kölgəm
divara çırpılar...
iyul, 2011
9 Temmuz 2011 Cumartesi
Şeir tərcümələri
Наталья Хаткина. Азбуку должны сочинять дети
Одна маленькая девочка
Придумала:
На А - ангел
И на Б - Бог.
Она под душем молилась в ванной:
"Пускай мне подарят собаку,
И пускай это будет дог".
Потом такие воды ее омыли,
Такая пена ее завертела...
И никакие ангелы ее не хранили,
А до Бога ей самой не было дела.
*
Natalya Xatkina. Əlifbanı gərək uşaqlar yazsın
Balaca bir qız
Belə düşündü:
A hərfi – Allah,
M hərfi - Mələk.
Qız hamamda çiməndə yalvardı:
“Nolar, qoy mənə
hədiyyə etsinlər -
bir köpək...”
Sonra qızı elə sular yudu,
Elə köpüklər onu fırlatdı...
Heç bir mələk onu qorumadı,
Qızın özü də Allahı xatırlamadı.
***************
Нателла Матвеева. Радость
У ворот июля замерли улитки,
Хлопает листами
Вымокший орех,
Ветер из дождя
Выдергивает нитки,
Солнце сыплет блеск
Из облачных прорех.
Светятся лягушки и себя не помня
Скачут через камни рыжего ручья…
Дай мне задержаться
На пороге полдня,
Дай облокотиться
О косяк луча!
*
Natella Matveyeva. Fərəh
İyul qapısında ilbizlər donub,
Yaş qoz ağacı hey yarpaq çırpır,
Külək yağışdan
Tellər ayırır,
Bulud kəsiyindən
Günəş nur saçır.
Özlərini unudaraq
İşıqlı qurbağalar
Sarı çayın daşlarından tullanır...
Qoy günorta kəsiyində
Dayanım,
Qoy şüa xəttinə
arxalanım!
Çevirdi: Sima Ənnağı
4 Mayıs 2011 Çarşamba
Mini-şeirlər

*
Elə xoşbəxtəm ki,
Səsini eşidən kimi
Hər dəfə
Nəfəsim daralır...
*
Təkliyi
Bir dilim quru çörək kimi
Gəmirirəm,
Tükənmir...
*
Boğucu duyğular
Içimə hopanda
Sözlər
Ürəyimin fəryadında
Sınır...
*
Gözlərimi yumuram
Ki,
Ürəyimi sıxan
Buxovlar açılsın...
*
Səni şeirə çevirmək,
Rəsmini sözlərlə çəkmək
Istərəm.
Sözlər sənə yovuşmur...
*
Şeir yazmaq –
Səssiz otaqda
Bir küncə çəkilib
Özün-özünlə
Danışmaq kimidir...
Sima, 2009
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)










