Hə, bu gün işim başımdan aşır. Leylagilə gedəcəyəm, xanım yenə təzə sevgili tapıb özünə. Leylanın 45 yaşı var, hələ də nağıllardakı o saf, təmiz sevgiyə inanır. Nə qədər deyirəm ki, ay qız, oyan, bu qədər saf, avam olma, 45 yaşında nə sevgi, nə məhəbbət? Bu yaşda adamın ürəyi yox, təzyiqi döyünər. Gülür. Deyir ki, ay Səkinə, sən də aşiq olanda, biləcəksən sevginin dadını, qiymətini.
Danışır da... Guya mən sevməmişəm. Sevmişəm.
Ərdə də olmuşam. Amma bir gün anladım ki, mənimlə ərim fərqli insanlarıq, tamam
yadıq – bir dam altında yaşayan, bir yataqda yatan iki yad adam. Düşünürdüm
boşanam, amma ərim məndən zirək tərpəndi, tez boşandı və təzə sevgilisinin
qoynuna qaçdı. Təsəvvür edirsiniz? Bu həyasız adam üzümə gülə-gülə, demə,
qaçmağı çoxdan planlamışdı, o mənəm ey, yatmışdım fil qulağında. Amma yaxşı ki,
rədd oldu həyatımdan. Yoxsa hələ də onunla sürünəcəkdim... Uşağım olsaydı, bəlkə
də mehrimi ona salardım, dözərdim, hətta xəyanətlərə göz yumardım. Amma o istəmədi
bunu, getdi.
Leylaya məəttələm. İyirmi ildi ki, rəfiqəyik,
tələbə vaxtlarımızdan, hələ də onu tanıya bilmirəm. Hər dəfə hansısa hərəkətlə
məni təəccübləndirir. Məsələn, ərə gedən kimi, tez uşaq dünyaya gətirdi, dedim,
tələsmə, gənc həyatını yaşa, dinləmədi, öz bildiyini edir hər zaman.
İndi də özündən neçə yaş kiçik kişiylə
münasibətdədir. Başa düşmürəm, nə tapıb cavanda? Əbəs yerə demirlər ki, cavana
gedən yumruq yeyər, qocaya gedən – quyruq, amma Leylanın bəxti kişi sarıdan
yaman gətirir - ərləri ona həmişə quyruq yediriblər, az qala qucaqda gəzdiriblər,
nə sirrdir, anlamıram – mən Leyladan beş yaş cavanam, daha yaraşıqlıyam,
evim-eşiyim, malım-pulum. Amma mənə quyruq yedirən yoxdu.
Bu
gün məni təzə əri ilə tanış edəcək. Nolsun ki, cavandır, yəqin ya bomjdur, ya
da türmədən çıxan. Yəni avara tin uşağı. Hansı ağlı başında olan kişi özündən
yaşca böyük qadınla evlənər? İndi Leyla
gənc deyil, bədəni ağırlaşıb, fiziki işdən əlləri qabar-qabardır, yorğun gözləri
iki kömür qırığı kimi görünür. Amma maraqlıdır ki, həmişə üzü gülür. Həmişə şükr
edir. Həmişə yaxşı nəyəsə inanır. Axmaq.
Hə, axşam getdim Leylagilə. Mustik
(Mustafa) ordaydı. Tam düşündüyüm kimiydi – hündür, yaraşıqlı, gülərüz. Yaşlı
qadınları sevən gənc kişi kimi. Həmən bildim nə yuvanın quşudur – belələrinin dabbaqda
gönünə bələdəm, zəngin qadın ovçularıdır belələri! Amma axı Leyla indi zəngin
deyil, adi maaşla, türklər demiş, əsgəri ücrətlə yaşayan qadındı, amma bax da,
Mustik ona aşiqdi (guya)! Heç vaxt onun təmiz hisslərinə inanmaram!
Çay içirdik. Mustik gözünü Leyladan çəkmirdi,
elə bil Məcnundu! Artist!
Tanışlıq tarixçəsini danışdılar, daha
doğrusu, Leyla danışırdı, Mustik isə qaşlarını qaldırıb-endirib, dodaqlarını
büzüb-açıb onun sözlərini təsdiqləyirdi. Deməli, bir gün Leyla həyətindəki quru
ağaçı kəsmək üçün qonşuya müraciət etmişdi, Aslan kişi pensiyada olsa da, canı
möhkəm, enerjili idi, və hamının, xüsusilə də tək yaşayan qadınların köməkçisi,
himayədarı idi, əlindən hər fiziki iş gəlirdi – ev təmiri, ağac kəsmək, mebel
daşımaq, boruları dəyişmək... Bu dəfə Aslan kişinin işi vardı, ona görə bacısı
oğlu Mustafanı göndərmişdi, o da sağ olsun, beş dəqiqədə ağacı kəsdi, budaqları
həyətin bir küncünə yığdi, tökülmüş quru yarpaqları süpürdü, dayısı kimi zirək
idi. Leyla onu masaya dəvət etdi, kotlet bişirmişdi, Mustafanın ağzını geniş
açaraq iri kotletləri iki dişləməyə necə hopp eləyib yediyinə baxırdı, və
qarşısındakı ac, gənc oğlana qarşı içində qəribə, mülayim bir ana şəfqəti,
yox-yox, qadın hissi yarandığını duymuşdu. Mustafanın öz evi yoxdu, anasıyla
qalırdı, işsizdi, dayısı Aslan kimi qonşularda işləyib pulunu qazanırdı.
O gündən Mustafa tez-tez Leylagilə gəlirdi,
hər dəfə də Leyla onu dadı yeməklərə qonaq edirdi, bir də ayıldı ki, Mustafanın
gəldiyi gün onun üçün internetdən xüsusi reseptlər axtarıb tapır – dadlı ət yeməkləri,
şorbalar, şirniyyat... Anasının bişirmədiyi yeməkləri Mustafa Leylagildə
yeyirdi, kökəlmişdi də.
Mustafa Mustik olan zamandan Leylagildə
yaşamağa başladı. İndi də Leyla Mustikə yaxşı bir iş axtarırdı, Səkinə, siz tərəflərdə
yaxşı iş var? – soruşdu.
Olsa da, demərəm. Nəyimə lazımdı qadın
ovçusunu işə düzəldim, sonra özümü zibilə salım. Leylaya qaş-göz etdim ki,
ehtiyatlı ol, gecə Mustik qır-qızılını oğurlayib qaçar, xəbərin olmaz. Amma
Leyla xoşbəxt təbəssümlə məni dinləyirdi, bilirdim ki, sözüm vecinə deyil.
Leylaya acıyıram, 45 yaşında aşiq olasan, adam səni talayıb qaçsın, gec-tez elə
olacaq, əminəm.
10 il əvvəl Leylaya paxıllıq edirdim. İndi,
illər sonra bunu özümə etiraf edə bilərəm, amma o zamanlar bunu danırdım, axı
biz rəfiqəyik, illərdir bir-birimizin yanındayıq, heç vaxt paxıllıığımız olmaz!
Demə, olurmuş. Leyla bilmirdi bunu.
Axmaq deyiləm ki, ona paxıllıq etdiyimi büruzə edəm. Mən ağıllıyam. Leylasa
axmaqdır, yox, axmaq deyil e, sadəlövhdür, hamıya inanır, hamını özü kimi saf
bilir, axmaq.
Hə, on il əvvəl Leyla ikimərtəbəli villada
şahzadələr kimi yaşayırdı. Evdə qulluqçusu vardı. Əri onu yağ-bal içində
saxlayrdı. Oğlu isə İngiltərədə, ən nüfuzlu universitetdə oxuyurdu. O vaxtlar
Leylanın hər şeyi vardı, brend geyimləri, hər il Bali adasında istirahəti,
altında bahalı maşını. O zamanlar mən təzə ayrılmışdım, ərimin, o alçağın adıma götürdüyü kreditləri təkbaşına ödəyirdim,
demək olar ki, soğan çörəklə dolanırdım, istəyirdim borcümu tez verəm bitirəm,
kredit bataqlığından çıxam. Evimi satıb şəhərin ucqar yerinda balaca bir ev
aldım, sınıq-salxaq, düşünürdüm ki, vaxt gələr, təmir edərəm, Leyla kimi
villada yaşayaram, təki həyatımda zəngin bir kişi peyda olsun. Leyla eləsini
tovlayıbsa, mən dünəndən taparam, axı mən gözələm, ağıllıyam.
Amma olmadı. Hələlik olmadı. Amma olacaq!
Nəsə. Hə, günlərin bir günü Leylanın o zəngin
əri qəfildən ürəktutmasından öldü. Leyla da mənim kimi sadə həyatın dibinə
yuvarlandı, düzdü, borcları yox idi, amma nə qulluqçusu vardı, nə ikimərtəbəli
villası. Satmışdı. Mən olsaydım, xaricə köçüb firavan yaşayardım. Amma bu axmaq
Leyla neyləsə yaxşıdır? Getdi özünə kiçik bir şirniyyat sexi, bir də təndirxana
açdı. Təndirdə iki qadın çörək bişirirdi, Leyla özü isə böyük sobaların
qabağında durub gecə-gündüz şirniyyat sexində tər tökürdü. Axmaqlıqdı. Bu boyda şəhərdə kimdir sənin
şirniyyatını, təndir çörəyini alan? Amma inanırsınız, növbəyə dururdular!
Camaatın başı xarab olub e, vallah! Maqazinlər zavod çörəyi ilə, hazır
şirniyyatla doludur, amma bunlar gedib Leylanın bahalı təndir çörəyinə pul
tökürlər.
Mustik də şikar görmüş tula kimidir,
Leylanı ələ keçirib, bu sənə qadın, bu biznesi, bu evi – gir yaşa, şellən!
Evə qayıdanda Leylanın qulağına pıçıldadım:
-
Ehtiyatlı ol, bu oğlandan gözüm su içmir.
Mustik yaxınlıqda fırlanırdı, quzğun çüçəni
pusan kimi, fikri bizdəydi, yəqin duyuq düşmüşdü ki, Leylanın gözünü açacam,
Mustiki qovduracam.
*
Mustik Səkinənin xoşuna gəlmədi, hiss
etdim. 20 illik rəfiqəmdi, onun sözü mənim üçün çox dəyərlidir, amma bəzi
hallarda öz ağlımla, ürəyimin səsini dinləyərək, hərəkət etməyə üstünlük verirəm.
Səkinə küssə də, incisə də, mən buyam. Mustik yüzdəyüz mənə uyğun olmasa da,
bir xasiyyətini çox bəyənirəm – inandırma qabiliyyəti güclüdür, hamıyla dil
tapır, kin saxlamır, gərək siyasətçi olaydı, böyük kütləni asanlıqla öz arxasınca
aparmağa qadirdi. Keçən gün bir müştəri təndirxanaya gəlib dava salmaq istədi,
isti çörək aldı, çörək də təzə təndirdən çıxmşdı, əlini yandırdı, bağırdı ki,
neynirsiz, camaatı öldürmək istəyirsiz! Yaxşı ki, Mustik oradaydı, kişini
sakitləşdirdi, çörəyin pulunu almadı, dedi ki, arada gəl, söhbət edək, çay içək,
qulluğundayam.
O gündən sonra Mustik işlərdə mənə kömək eləməyə başladı, hər şeyi tez
qavrayırdı, axı zırək idi. Tez bir zamanda biznesimi ona verəcəm, qoy işləsin,
mən isə dincələcəm, yorulmuşam. Qoy ər çörəyi yeyim, əvvəlki kimi.
Eh, Səkinə, Səkinə! Gözəldi, amma bəxtsizdi.
Tək qalıb. Deyirəm gəl mənimlə işlə, gəlmir, deyir, mən niyə işləyim, qoy kişi
işləsin, pulunu mənə gətirsin. Parazit kimi yaşamaq ona daha xoşdu. Amma ona pərəstiş
edirəm. Elə bil 25 yaşlı qızdır, fiqurası, çəkisi əla! Gözəl geyinir, zövqlə, ədalıdır,
aktrisadır elə bil! Mustikdən soruşdum, Səkinəni bəyəndin? Dedi, yox. Yalan
dedi, istəmədi məni küsdürsün. “Axı gözəldi... gör necə də cavan qalıb...”
dedim. Mustik də söylədi ki, sənin Səkinən akvarium balığı kimidir, gözəldir,
amma bir faydası yoxdu, elə boş-boş yaşayır.
Hm..
qəribə fikirdi. Akvarium balığı...
*
Leyla əslində zəhmətkeş qızdı, ikimərtəbəli
qulluqçulu evdə yaşayrkən də boş oturmurdu, həmişə nəynənsə məşğul idi, ona görə
onun əməyinə heyfim gəlir, Mustik hazırın nazırıdir! Bunu niyə Leyla görmür! Mən
görürəm!
Hə. Bu gün əsil qış havasıdır. Hələ dünən
qısaqol köynəkdəydim, bu gün xəz kürkümü geydim. Ah, dünyada nə qədər gözəl əşya,
geyim, bəzək var! Mustik olmasaydı, Leyladan borc götürərdim, bahalı nəsə
alardım, bəlkə avtomobil alım? Maraqlı fikirdi, görəsən, sürə bilərəm? Leyla həmişə
mənə borc verib, sonra da unudub, mən də görmüşəm ki, pulu geri istəmir,
qaytarmamışım. Mən axı təkəm! Onun isə o vaxtlar zəngin əri vardı! İndi də
Mustiki var.
Belə baxanda, Leyla yaxşı qızdır. Səxavətlidir.
Mərhəmətlidir. Lənətə gəlsin Mustik! Haradan peyda oldu axı? İndi ona görə
Leyla mənə kömək etməyəcək. Yəqin, hamı gülür ki, Leyla, bu əxlaqlı ev qadını
oğlu yaşda adama aşiqdi! Hələ bu azmış kimi, evlənib də! Axmaqlar!
Oğlu da elə Mustikin tayıdır. Londonda
oxuyur, hərdən anasını görməyə gəlir – saqqallı uşaq! Əynində şortik. Ayağında
tennis ayaqqabısı. Uzun saçlarını qız kimi rəngli rezinlə təpəsində yığır. Yəqin,
gecə yatanda anasının üz kremlərindən sürtüb yatır. Tfu!
Heyif, heyif səndən, ay Leyla! Mənim saf,
axmaq rəfiqəm! Axı səni sevirəm, illərin rəfiqəsiyik. Məndən başqa kim sənə həqiqəti
deyər? Heç kim! Mustikin öz planları var, oğlun gənc həyatını Londonda yaşayır. Sənə qalan elə
mən olacam, iyirmi illik rəfiqən!
*
Ah, necə də gözəl gündür! Qış gəlib.
Mustik həyətdə tonqal qaladı, samovar çayı qoydu. Soyuq olsa da, külək yoxdu. Həyətdə
oturub samovar çayı içdik, Mustiklə üstümüzə yun şal salmışdıq, necə də
romantikdi! Tonqalın narıncı dilləri mənə uşaqlığımı xatırlatdı, o gözəl
qayğısız günləri! Sonra evə keçdik,
bir-birimizə sarılıb film izlədik. Heç bilmədim nə filmdir. Hey Mustikin nəfəsini
dinlədim, çiyninin istisini hiss etdim. Qolları da güclüdür, Mustik mənim əsil
dayağım, sirdaşımdır!
Elə bilirdim ki, Səkinə Mustikə görə daha
bizə gəlməz. Gəldi. Hiss edirdim ki, sözlü adama oxşayır. Demə, yenə borca pul
istəyirmiş, özü də Mustik eşitməsin deyə, pıçıltı ilə. Mustik də duyuq düşdü,
göz-qaş elədi ki, vermə! Necə verməyim, axı Səkinə rəfiqəmdir! Yaxşı, heç
olmasa yüz manat verim. Mustik inciməz. 10 il əvvəl, dul qalanda, Səkinə gecə-gündüz
bizdəydi. Bazarlıq edirdi, o qədər şey alırdı ki! Düzdü, ehtiyac yoxdu, evdə hər
şey vardı, amma məni məcbur etdi ki, pərdələri yeniləyim, evə təzə xalça
alım... Bəlkə də bu qayğılar məni iztirablardan qurtardı, yoldaşımın qəfil
ölümü məni sarsıtmışdı, birdən birə dayaqsız, sirdaşsız, köməksiz qalmışdım...
Səkinə olmasaydı, bəlkə də depressiyaya uğrayardım, amma o, demək olar ki, məni
xilas etdi. Hər gün “cır-cır-cır” cır səsiylə nəsə danışırdı, darıxmağa
qoymurdu.
Aman
allah, mən demə, xoşbəxtəm! Şükürlər olsun! Şükürlər olsun!
*
Dünən Leylagildəydim, məcburən. Pul
lazımdı. O da verdi, heç soruşmadı, nə üçün borc götürürsən? Elə bilirdim ki,
Mustikə görə borc verməz, o gədə bütün pulları ələ keçirib, hər qəpiyi güdür,
başqa cür ola bilməz!
Gəldim gördüm film izləyirlər, gənc aşiqlər
kimi qucaqlaşıb oturublar. Ay-hay! Haranıza yaraşır qucaqlaşmaq? Nəvə oynadan
vaxtındı, ay Leyla, amma sən Mustiklə eşq yaşayırsan, zavallı qadın!
Nəsə. Evlərində elə gözəl ab-hava vardı,
ev isti, rahat. Masada meyvə, çay. Televizorda film. Divanda sevgililər.
Utanmırlar! Adamda həya-abır olar! Mənim yanımda az qalırlar qucaqlaşıb
öpüşsünlər. Dözürəm. Pul lazım olmasaydı, Leylaya da, Mustikə də bir-iki ağır
söz deyib silkələyərdim onları, yoxsa tamam başlarını itiriblər!
*
45 yaşdan sonra qadınlar çaşır, elə
eşitmişdim. Amma razı deyiləm belə fikirlə. Məsələn, mən. Niyə çaşım? Məgər
sevmək çaşmaqdı? Evli olsaydım, xəyanət etsəydim, ayrı məsələ. Amma dulam. Mənim
də xoşbəxt olmağa haqqım var! Oğlum böyüyüb, yekə kişidir, bu gün-sabah evlənəcək.
Onsuz da öz həyatını çoxdan yaşayır. Bəs mən? Mənim kimi tək qadınlar neyləsin?
Yetkin yaş həyatın səhifələrini vərəqləyib təhlil etmək vaxtıdır – nəyi düz
etmisən, nəyi səhv; nə qazanmısan, nələri itirmisən; hansı zirvələrə yüksəlib
hansı qaranlıq uçurumlara düşmüsən... Heç kimin ömür yolu buz bağlamış göl səthi
kimi hamar deyil. Əsla! Çoxu uçurumdan çıxa bilmir, qanadlarını gərib irəli uça
bilmir.
Səkinə tapşırmışdı ki, borc aldığını
Mustikə deməyim, amma mən hesab edirəm ki, ər-arvad arasında gizli bir şey
olmamalıdır. Borc verdiyimi dedim. Elə bildim Mustik məni danlayacaq. Düzdü,
narazı olduğunu bildirdi, dedi ki, Səkinə səndən sui-istifadə edir, amma pul sənindi,
hara, kimə istəsən xərclə, amma bil ki, bir gün bu Səkinə sənə balta vuracaq.
Sözdü deyir də. Nə balta. İyirmi ildir ki,
bir-birimizin yanındayıq. Mustik Səkinəni tanımır. Aaaa... bəlkə Mustik Səkinəyə
padxod edib, o da onu qovub, bəlkə buna görə Mustik Səkinəni pisləyir, gözümdən
salır? Yox, ola bilməz. Mustik mənə aşiqdi. Nolsun ki, Səkinə gözəldi, cavan
qız kimidir. Belə bir şey olsaydı, Səkinə mənə deyərdi, Mustikin iç üzünü
açardı.
Əslində
Səkinə də Mustiki tanımır, elə bilir ki, Mustik puluma görə mənimlədir. Özü indiyənə
qədər neçə kişiyə aşıq olub... hər biri bir
qəpiyə dəyməz! Səkinəyə həmişə iztirab veriblər. Gözəlliyinə dəyər verməyiblər.
İncidiblər. Aldadıblar. Xəyanət ediblər. Hər dəfə də mən onun yanında olmuşam.
Yaxşı ki, Səkinə heç nəyi ürəyinə salmır, mənim kimi deyil. Mən çox fikir edirəm,
o isə kəpənək kimi yüngül, şən və gözəldir. Və o cür yaşamağa üstünlük
verir. Gözəllik də lənətdir, vallah. Gözəl
olunca, adamın gözəl baxtı ola.
*
Mat qaldım ki, Leyla belə asanlıqla mənə borc
pul verdi. Tapşırdım, Mustikə deməsin. Görəsən, deyib? Hm... Mustikə nə dəxli
var, pul onun deyil ki! Leyla kimə istəyər, pul verər! Mustik qoy özü qazansın,
gözünü də Leylanın cibinə, puluna dikməsin. Nə yoğurdum, nə yapdım, hazırca kökə
tapdım! Mustik belələrindəndir!
Amma düzünü düsəm... bir-birlərinə çox
yaraşırlar, yaş fərqi olsa da. Hətta deyərdim ki, Leyla sanki cavanlaşıb. Cavan
qız kimi nazlanır, Mustik də onun nazıyla oynayır. Axı bu Leylada nə var ki,
kişilər onunçün sino gedirlər? Niyə mənim bəxtimə yaxşı kişi çıxmır, bu nə
sirrdir? Bəlkə Leyla o kişiləri ovsunlayır? Cadu-piti edir? Bu sirri Leyla deməz.
Gərək Mustikdən soruşam. Mütləq bilməliyəm – o nədir ki, Leylada var, məndə
yoxdu?
*
Axşam Səkinə zəng etdi, Mustiki çağırdı
evinə. Qapısının kilidi xarab olub. Açar qırılıb, oyuqda qalıb. Mustik gəlsin
kilidi düzəltsin. Təklif etdim ki, gəl gecəni bizdə qal. Səkinə istəmədi. Ayrı
vaxt qaça-qaça gələrdi, indi evinə bağlanıb.
Mustik, alətlərini götürüb getdi, iki
saata qayııtdı. Nəsə qanıqara idi. Soruşdum, demədi. Sabah Səkinədən öyrənərəm.
*
Mustiki çağırdım, dedim gəl qapının
kilidini düzəlt. Gəldi. Kilidi özüm qırmışdım. Otağa keçən kimi tez bir badə şərab
süzüb verdim Mustikə. İçmədi. İş başında içmirəm. Yaxşı, sonra içərik. İçərik,
dedim, gözlərimi Mustikə zillədim. Bilmədim, anladı ya yox. Dodaqlarını kip qapayıb kilidlə məşğul idi, mən
də onun çevik barmaqlarına baxırdım, xəyal edirdim ki, bu barmaqlar Leylanın bədənində
necə gəzir... İçimdə bir həyəcan qopdu. Mən də elə istəyirəm! Bu cür toxunuş,
hiss, ehtiras istəyirəm! Leylanın heç ağlı yoxdu. Mənim kimi gözəlin yanına
Mustik kimi gənc, yaraşıqlı oğlanı göndərərlər? Mustik mənim gözəlliyimə, cazibəmə
tab gətirərmi?
Anam da gözəl idi. Amma bəxtsizdi. Xalası
oğluyla zorla evləndirilmişdi, həyatı elə küskün keçdi – hər kəsdən, atamdan, bəxtindən,
məndən küsmüşdü. Məndən ona görə küsmüşdü ki, atama çox oxşayırdım. Anam son nəfəsində
pıçıldadı ki, həyatım necə də tez sonlandı, heç yaxşı bir şey görmədim. Qızım,
sən mənim kimi bəsit həyat yaşama. Gəz, əylən. Dadlı ye, gözəl geyin. Bu gözəllik
ki, səndə var, kişilər sənin üçün sino gedəcəklər, ən yaxşısını seçərsən.
Yaman da sino getdilər... Mən də anam kimi
bəxtsiz oldum.
-
Hazırdır, - Mustik alətləri kiçik əl çantasına yığmağa başladı.
Gedir? Qoymaram!
-
Mustik... Görürəm sən yaxşı oğlansan. Leyla sənə layiq deyil, əsla!
Mustik gözlərini qırpa-qırpa sözümün
davamını gözləyirdi. Elə şey deməliydim ki, inandırıcı olsun.
-
O gün Leylanı başqa kişiylə gördüm. Sonra notarius gəldi.
Malını-mülkünü o kişiyə verəcək. Oğlunu lüt qoydu, təsəvvür edirsən? Bax, mən
olsaydım, əgər sən mənim ərim olsaydın, mən bütün varidatımı yarı bölərdim – sənə
və oğluma, ən sevdiyim adamlara. Leyla oğlunu sevmir. Doğma oğlunu sevməyən
qadın ərini sevəcək? De də, sevəcək? Fikirləş!
Mustik susmuşdu. Alətləri çantaya yığıb
boşaldırdı, yığıb boşaldırdı.
Davam etdim:
-
Bilirsən niyə belə etdi? Leyla xərçəngdi. O kişi də cərrahdı, onu əməliyyat
edəcək, söz verib ki, Leylanı ölməyə qoymayacaq, əvəzində Leyla hər şeyini ona
verdi, təsəvvür edirsən? Hər şeyini! Can şirin şeydi də!
*
Səhər Mustikdən soruşdum ki, niyə qanıqara idin
dünən. Məni qucaqlayıb qulağıma pıçıldadı:
-
Səni sevirəm. Nə olursa olsun, yanındayam. – Susdu, sonra davam etdi
– xəstə olduğunu niyə məndən gizlətmisən? Mən yuxusuz qalıb körpə uşaq kimi sənə
qulluq etməyə həmişə hazıram, qorxma, sən yaşayacaqsan! Səni ölməyə qoymayacam!
Dəli ağlamaq tutdu məni. Mustikin məni
sevdiyinə tam inandım. Amma o hansə xəstəlikdən
danışır?
*
Gecə zəng gəldi. Xəstəxanadandı. Səkinə
bir şüşə yuxu dərmanı içibmiş. Sonra da təcili yardıma zəng vurubmuş. Həkimlər
onu xilas etmişlər. Amma indi o, xəstəxanada bir neçə gün qalmalıdır.
Mustikə dedim:
-
Gedək xəstəxanaya, Səkinəni görək, intihara cəhd edib, yəqin növbəti
eşq oxu daşa dəyib, zavallı... gedim ona dəstək olum.
-
Sən get, mən getməyəcəm.
Nə qədər dil töksəm də, Mustik mənimlə getmədi.
İncidim ondan. 20 illik rəfiqəm intihara cəhd edir, demək ki, o qədər stress
keçirib ki, bu qorxulu yola əl atıb, amma sən, Mustik, mənimlə gəlmirsən! Eybi
yox, səninlə sonra danışaram!
Palatada Səkinə tək idi, ağ mələfə altında
uzanmışdı. Mənə elə balaca, cılız göründü ki, elə bil pişikdi – bədbəxt pişik.
Məni görçək ağladı. Hönkürə bilmirdi, göz yaşları sakit damlalarla çənəsinə axdı.
Ah, Səkinə, zavallı rəfiqəm, niyə belə etdin... Necə yəni yaşamaq istəmirəm?
Yaşayacaqsan! Birgə gəzintiyə gedəcəyik, Mustik bizi teatra, konsertə aparacaq.
İstəsən, Türkiyəyə gedərik, Qara dəniz sahillərinə, oralar çox gözəldi. Tez
sağal! Darıxma! Bəsdi, ağlama! Ölümün pəncəsindən qurtulmusan, bu böyük
lütfdür! Ağlama! Hər şey yaxşı olacaq, inan...
2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder