Sima etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Sima etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Eylül 2025 Cumartesi

Şeir dəftərçəmdən. Darıxıram təbəssümlü, xoşbəxt çöhrələr üçün

 


Darıxıram təbəssümlü, xoşbəxt çöhrələr üçün.

Gəzirəm arzuların nəğməsiylə dolmuş küçələri,

Yığıram ovcuma sevinc zərrələrini,

İstəyirəm rədd olsun yalan vədlər –

Guya sabah hər şey yaxşı olacaq!

Onsuz da ürək ritmi səngiyir bəzən,

Onsuz da kədər sancır beynimi.

Onsuz da duyğular qarışıb dolaşır,

Çaşdırır fikir kələfini.

Amma bilirəm ki,

Möcüzə olacaq –

Bir gün fikirlər nizamla sıra alacaq,

Bir gün beynimə sevinc qonacaq,

Yollayacaq impulsları ürəyimə -

Sabah hər şey yaxşı olacaq!


Sima

3 Ekim 2024 Perşembe

Avqust (şeir dəftərçəmdən)


 

Avqust dodaqlarda

Qaymaqlı dondurma kimi

Xəfifcə əriyir,

Havanın istisini

Çiyimlərimdə daşıyıram

Yapıncı kimi.

Nə qədər görülməmiş yuxular,

Nə qədər oyanmamış ürəklər  var

Avqustda.

Nə qədər

Deyilməmiş sözlər

Qapanıb dodaqlarda.

Bir toxunuş,

Bir baxış,

Bir ətir

Xoşbəxt olmağa kifayət edir...

Sima

Eşqin sonu (şeir dəftərçəmdən)


 

Nə vaxtsa bu gözlərdə bir dəniz vardı,

Çəkirdi məni özünə,

Boğurdu ehtirasda.

İndi

əlində siqaret,

zilləmisən gözünü

közərən uca,

tüstü dolur içimə

dəniz əvəzinə...


Sima

Eşq

Gəl,

Söz

De.

Su

Ol

Ax.

Od

Ol

Yan.

Ot

Ol

Bit.

Gül

Ol

Sol.

Yad

Ol

Öl.

Eşq!

Quş

Ol

Uç!

Mən

Sən

   Son...

03.10.2024 

Sima


15 Kasım 2022 Salı

Payız nəğməsi

 


Gecələr külək

şəhərə pıçıldar nağıllarını,

Zaman

Avtomobil yollarında şütüyüb keçər.

Yuxuya gedən kömür qarğalar

Qaralmış parkda

Səsini kəsər.

Yolunu azmış quru yarpaqlar

Xışıldar,

Xışıldar tanqo ritmində,

Buludlardan qaçan Ay gizlənər

Çardaqlarda,

Ayı qabağına qatıb qovan buludlar

İlişib qalar

Küçə damarlarında.


Şəhərə payız gəlir asta addımlarla...


Sima

21 Temmuz 2022 Perşembe

Hekayəm Hekayələr toplusunda

2021-ci il, aprel ayında VK sosial şəbəkəsində hekayə müsabiqəsi keçirilirdi. Rusca yazdığım bir hekayəm müsabiqədə iştirak etdi. Düzü, o müsabiqə, internetdə gəzişərkən, təsadüfən qarşıma çıxmışdı. 

Mən özümdə belə bir hal kəşf etmişəm: gərək qarşımda konkret məsələ və icra müddəti qoyula, o zaman bütün potensialımı səfərbər edib yazıram.

O müsabiqədə iştirak etmək bir də bu məqamla maraqlı idi ki, təşkilatçılar müəyyən şəkil təqdim edirdilər və iştirakçılar da o təsvirə rəğmən hekayə yazırdılar.

Həmin hekayəmi burda oxumaq olar: https://proza.ru/2021/06/03/1691 

Və həmin hekayəm bu topluda işıq üzü görəcək (müsabiqənin admini mənə kitabın elektron variantını hədiyyə edib).





16 Haziran 2022 Perşembe

Tərcüməm. Patrik Züskind. Qumru

 


İonatan Noeli yeknəsək həyatdan qoparan qəza - qumru əhvalatı baş verəndə, onun yaşı əllini keçmişdi, son iyirmi ilini o, tamamilə hadisələrsiz yaşamışdı, və ağlına da gətirmirdi ki, ölümdən başqa onun həyatında maraqlı nəsə baş verə. Bu cür həyatdan Noel  məmnun idi, o, hadisələrə nifrət edirdi, çünki bu zaman daxili tarazlıq pozulur və həyat hərc-mərcliklə dolurdu.

1 Şubat 2019 Cuma

Səssiz fəryadlar (şeir)


Картинки по запросу страдания
Uşaqkən, ağrı hissini
Fəryadla, qışqırıqla bildiririk,
Kömək diləyirik böyüklərdən,
Inanırıq – ağrımızın çarəsi onlardadır.
Böyüdükcə, ağrımızı içimizə salırıq,
Içimizdə fəryad edib, bağırırıq,
Səsimiz çıxmır.
Daxilimizdəki təlatümdən,
Bizi əzən iblislərdən
Heç kimin xəbəri olmur.
Öyrəşirik içi fəryadlı yaşamağa –
Üzümüzdə təbəssüm,
Içimizdə - heç kimin eşitmədiyi qışqırtı...

Sima

7 Eylül 2018 Cuma

Виктор Цой. Звезда по имени Солнце/Viktor Tsoy. Günəş adlanan ulduz


Картинки по запросу Звезда по имени солнце

https://www.youtube.com/watch?v=GNpy6PQJpXE


Белый снег, серый лед, 
На растрескавшейся земле.
Одеялом лоскутным на ней –
Город в дорожной петле.
А над городом плывут облака,
Закрывая небесный свет.
А над городом - желтый дым,
Городу две тысячи лет,
Прожитых под светом Звезды По имени Солнце...
И две тысячи лет - война,
Война без особых причин.
Война - дело молодых,
Лекарство против морщин.
Красная, красная кровь –
Через час уже просто земля,
Через два на ней цветы и трава,
Через три она снова жива
И согрета лучами Звезды По имени Солнце...
И мы знаем, что так было всегда,
Что Судьбою больше любим,
Кто живет по законам другим
И кому умирать молодым.
Он не помнит слово "да" и слово "нет",
Он не помнит ни чинов, ни имен.
И способен дотянуться до звезд,
Не считая, что это сон,
И упасть, опаленным Звездой По имени Солнце...  

***

Bəyaz qar, bozumtul buz,
Çatlamış torpaq üstündə
Yamaqlı yorğanla örtülmüş
Şəhərim yollarla dolu.
Şəhərin üstü buludlu,
Göy işığı görünmür,
Şəhər üzərində sarı toz,
Şəhərin iki min yaşı var  -
Günəş adlanan ulduzun nuruyla yaşanmış onlar.
Iki min ildir ki, hərbdir,
Səbəbsiz bir savaşdır.
Hərbçilik gənclər üçündür,
Qırışlara dərmandır.
Qırmızı, qıpqırmızı qan
Bir saatdan sonra yenə torpaq,
Iki saatdan sonra ot və çiçəklər,
Üç saatdan sonra torpaq canlanır
Və günəş adlanan ulduzun şüasıyla qidalanır.
Bilirik, həmişə belədir,
Fərqli qanunla yaşayanlar
Talenin sevilmlisi olur
Və gənc yaşında ölür.
“Hə” və “yox” sözünü xatırlamır,
Nə rütbə yadındadır, nə adlar.
Yuxunu gerçək bilərək
Ulduzlara can atır
Və Günəş adlanan ulduzdan yanıb yerə yuvarlanır...

Çevirdi: Sima

27 Ağustos 2018 Pazartesi

Yırtıcı fikirlər (şeir)


 ÐŸÐ¾Ñ…ожее изображение
Bilirsən,
Bəzən beynimdə qaynaşan fikirlər
Yırtıcı heyvan kimidir,
Gərək kilidləyəsən onları
Ki, coşub
Xəsarət yetirməsin.
Gecələr
Fikirlər
Vəhşi caynaqlarını yonaraq
Beynimi cırmaqlayır,
Mənə hakim olmaq istəyir -
Hakim və həkim.
Mən isə  
Qamçıyla vurub
“Alle-hooop!” qışqırıb
Fikirləri
Əhliləşdirirəm
Hər gecə...

Sima

26 Ağustos 2018 Pazar

"Mətbəx yazıları" silsiləsindən

Картинки по запросу abstrakt

Artıq hər birimiz real insan olmaqla yanaşı, həm də virtual bir varlığıq. Zaman keçdikcə, reallıqdan imtina edib, tam virtual olmaq təhlükəsi varmı? Bu fikir zaman-zaman ağlıma gəlir... Özümlə əlaqələndirmirəm, hərçənd virtual ünsiyyəti, virtual gəzişməni, mütaliəni və s. daha çox sevmişəm - amma mənə görünən budur ki, gerçəkliyin çətinliyindən, ətrafdakı insanlarla anlaşma nöqtəsini tapmamaqdan, və s. səbəblərdən qaçaraq, virtualda təklənən insanların sayı artmaqdadır. Cismani tək, amma virtual dünyada minlərlə dostla... Bu, mənə plasebo effektini xatırladır - xəstəyə əsil dərman deyil, əhəmiyyətsiz bir "dərman" verirlər, xəstə də dərmanın effektivliyinə inanaraq, məhz özünün inam və inanc gücü ilə sağalır; yəni, əslində neytral olan, amma xəstənin daxili inamı ilə "sağaldıcı" effektlə yükləndirilən bir vasitə.

Yaponiyada tənha qocaların ölümündən sonra onlardan miras qalmış əşyalar xüsusi şirkətlər tərəfindən daşınıb ucuz satılır - bu əşyalara sahib çıxan kimsə olmur, çünki varislər yoxdur. İndi belə biznes şirkət sahiblərinə milyardlar qazandırır, axı bu əşyalar adi istehlakçı baxımından dəyərsizdir - köhnə kitablar, tozlanmış fotolar, nimdaş paltarlar, rəngi siyrilmiş qazan-quzan kimə lazımdır axı... Halbuki,  bu əşyaların sahibi həmin kitabı oxuyarkən, həmin qazanda yemək bişirərkən, bəlkə də həmən an xoşbəxt idi...

Sima, avqust, 2018

23 Ağustos 2018 Perşembe

"Mətbəx yazıları" silsiləsindən

Похожее изображение
Nə vaxtdan bəri müşahidəçi olmuşam. Sanki həyat məndən kənarda gurlayır, axır, qaçır, keçir. Kənarlaşmanın səbəbini öz ruhsal durumumda görürəm, amma hələlik bu komfort müşahidəçi zonasından çıxmaq üçün bir təkana, təpiyə, dümsüklənməyə, diksinib ayılmağa ehtiyac görmürəm. Psixoloqlar bunu nevrotik vəziyyətlə izah edirlər, amma mən bunu sadəcə"yığım" adlandırıram - hadisələri, hissləri, qarşılaşdığım insanları, oxuduğum yazıları beynimin gizli bir guşəsinə "yığıram", zamanı çatanda yaddaş sandığından onları çıxarıb, yazılarıma hopduracam.
Mənim daxili və zahiri (kənar) zaman duyumum bir-birindən fərqlənir - bunu təzə kəşf etmişəm özümdə. Daxili zamanım sürətlidir, qaçaraqdır, zahirdə isə çox ləng, tələskən olmayandır, sanki bir dəqiqəmə 10 dəqiqə sığmışdır. Bəlkə də zamanların ziddiyəti ucbatından elə bir yerdə daban döyürəm  - nə irəli gedirəm, nə geri, ona görə ancaq "yığmaqla" məşğulam :)

Valeri Mixalisın. Ətirli ədəbiyyat (ətirlər bədii ədəbiyyatda)


Картинки по запросу ətirlər əttarlıq
Tərcüməçidən: İnternetdə gəzişərkən, təsadüfən (bilirsiniz də, ən yaxşı nələrisə təsadüfən əldə edirik J) ətirlərə və müasir əttarlara həsr edilmiş bir səhifəyə gəlib çıxdım. Ətirləri sevdiyimdəm (hansı qadın ətir sevməz ki?), səhifədə yerləşdirilmiş yazılara ötəri nəzər salarkən, rus əttarı, əttarlıq icmalçısı Valeri Mixalisını kəşf etdim. Bu gənc adam həm özünün ətir biznesini qurmuş, həm də ətirlər, əttarlıq haqqında  xeyli yazılar yazmışdır, və yazmaqdadır. Onun ətirlər və ədəbiyyatla bağlı  yazısını müəyyən ixtisarlarla təqdim edirəm.

26 Aralık 2016 Pazartesi

"Mətbəx yazıları" silsiləsindən

Nə vaxtdan bəri mətbəxdə oturub  yazılarımla, noutbuk və internetlə təkbətək qalmağı sevmişəm. Yəqin bu, kiçik, yığcam məkanları sevməkdən irəli gəlir, düşünürəm. Nəhəng zalları, gepgeniş otaqları, ucu-bucağı bilinməyən dar dəhlizləri sevmədim heç  vaxt. Elə yerlərdə özümü narahat, yolunu azmış bir qarışqa kimi hiss edirəm nədənsə...

Mətbəx – adi, standart ölçülü və standart avadanlıqlı bir yerdir. Bişirilən yeməklərin, danışılan söhbətlərin, sınan qab-qacağın izləri hopub divarlara sanki. İldə bir neçə dəfə tavandan döşəməyə qədər sürtülüb təmizlənər, dezinfeksiya edilər,  hər həftə də əsaslı yuyular.

Əvvəllər mətbəxin tavanından sanki süd hopmuş şüşə plafon asılmışdı, plafonun altında gizlənən lampa mətbəxə utanırmış kimi zəif işıq saçırdı. “Bu nədi axı, bu nə işıqdı, heç nə görmürəm...” – deyinərdim bəzən, amma lampa və plafon illərlə dəyişməz şəkildə yuxarıdan sallanırdı. Onlar sallanmaqda, mən deyinməkdə zaman-zaman...

16 Kasım 2014 Pazar

Simadan bir nağıl. Qardanənin nağılı


     


nağılın rus dilində variantı burada:

http://www.proza.ru/2014/02/02/2147


Biri vardı, biri yoxdu, bir Qardanə vardı. Əlbəttə, o bir deyildi, onun xeyli rəfiqələri vardı - özü kimi soyuq gözəl qar dənəcikləri. Onlar ilboyu göyün yeddinci qatında, buludlarda yaşayırdılar və hər gün yuxarıdan aşağı baxıb,Yerdəki həyatı müşahidə edərək köks ötürürdülər, “axı nə vaxt qış gələcək və biz aşağı, gözəl şəhərlərə və meşələrə enəcəyik, insanların həyatına yaxından baxacağıq, bəlkə də isti günəş və ya texniki duz kimi təhlükə ilə rastlaşacağıq... heç olmasa soyuq damarlarımızı bir qədər adrenalin ilə coşdurarıq... yoxsa bütün günü buludlar, buludlar... darıxdırıcı və yeknəsək həyat”...

21 Haziran 2014 Cumartesi

Kədər

Kədər
Gümüş tellərlə ürəyi tora bürüyür,
Qara döngələrdə xatirələr çürüyür,
Nədən özüm üçün uydurduğum nağıllar
Artıq təsəlli vermir,
Güzgüdəki əksim də
Könlümü həqiqətlə titrədir...
Ah, bu külək
Sıyırıb atardı illəri həyatımdan,
Silərdi yalnız ömür tozunu addımlarımdan,
Bilərdim,
Nə vaxtsa
Bir gün gələcək
Və güzgülərdən baxan “mən”im
Gülümsəyəcək...


Sima, 2014

23 Temmuz 2011 Cumartesi

Sənsiz



Zindan sətirlərdə
Hərdən
Gizlənmək istərəm.
Gözlərəm səni acı qara çayla.
Sözlər ağırlaşar,
Nəmlənmiş çörək kimi,
Sükut qatılaşar,
Şərbətə dönməz.
Dünyam ağırlaşar yuxularımdan...
Yalnız yüngül kölgəm
divara çırpılar...

iyul, 2011

Сима Эннаги. Субботние заметки (23.07)



Чудовища, достойные дружбы

23 июля в мире отмечается Всемирный день китов (World Whale Day). Этот праздник был учрежден в 1986 году, когда Международная китобойная комиссия (International Whaling Commission: IWC), после 200 лет беспощадного истребления, ввела запрет на китовый промысел. Запрет действует и поныне и означает, что во всем мире охота на китов, а также торговля китовым мясом запрещена.
Вспомнила анекдот. Кит плавает вокруг самки и с упреком говорит:
- Сколько стран, сотни экологических организаций, выдающиеся политические лидеры, миллионы людей - все они борются за то, чтобы наш вид выжил, а ты мне говоришь - голова болит...
Киты и дельфины практически всю информацию получают с помощью слуха. Может быть, в этом и дело – они лучше понимают, внимают миру, а не смотрят на него и не осваивают руками, как люди. Поэтому у китов совсем иной тип ума. Думаю, человеку, этому эгоистичному царю природы, следует учиться мудрости у животных. Если бы люди, как киты и дельфины, внимали миру и сердцу, не было бы столько войн и бессмысленно пролитой крови.
Древнегреческий философ и историк Плутарх в своем сочинении «Разум животных» говорит, что дельфины – единственные животные, которые любят человека «ради него самого». А мы, люди, любим ли кого-нибудь просто так, ради него самого? Не ради денег и славы, не ради собственных амбиций и самоутверждения, а просто потому что ЭТОТ человек есть в нашей жизни?
А еще киты поют. Поют мамаши для своих детей, поют кавалеры для своих дам, поют стаи самцов… Сейчас уже установлено, что речь и песни китов – это довольно сложно организованные информационные послания. Во всяком случае, каким-то образом все киты оказываются в курсе малейших изменений в обстановке. Как они об этом узнают? Да и вообще — как поют, если у них нет голосовых связок?
Люди имеют и голос, и разум. Но им далеко до китов в обмене информации. Порой ох как трудно бывает донести свою простую мысль до других без искажения смысла. А порой вообще кажется, что говоришь совсем на другом языке – вроде слова те же, а понимают тебя неправильно.
Так может мы возьмем пример от этих добродушных чудовищ, которые передавая информацию, поют? Тогда не будет ссор и обид, не будут плакать дети, не будут обижаться, надув губки, женщины. И из окон вместо брани и мата будут литься прекрасные звуки музыки, весь город будет петь, а сердца освободятся от неприязни и агрессии. Давайте будет помнить не только о китах и дельфинах, но и людях, которые рядом с нами, ведь каким бы чудовищным не был человек, у него в сердце есть маленький уголок, который нуждается в нежности и любви. Помните, поцелуй красавицы превратил чудовище в принца? А что мешает нам превращать в принцев тех, кто рядом ?

А йоги на 23 июля определили такой психокод:
Я верю в удачу! Я открыт успеху, и он ко мне приходит во всем! Доверимся древним мудрецам. Ведь они знали толк в происходящих процессах макро- и микромира…

Превращайте в принцев, превращайтесь в принцев!

1 Temmuz 2011 Cuma

Сима Эннаги. Субботние заметки




Обычный день жизни.


2 июля, суббота. Обычный летний день. Кто-то будет отдыхать, кто-то -работать, а кто-то - совмещать оба эти занятия. Какими событиями порадует каждого из нас первая суббота июля, неизвестно. Ведь каждый день несет свои радости и огорчения, только вот их доза для каждого из нас разная; то, что для одного человека является вселенской проблемой, для другого – просто ничего не значащее событие. Как сказал один мудрец, самое легкое в жизни - умереть, самое трудное - жить. Я бы добавила – жить по сердцу и по совести, но это, увы, не всегда получается.
2 июля работники полиции отмечают свой профессиональный праздник. Полиция и внутренние войска потеряли на Карабахской войне 932 человека, 681 стали инвалидами войны. За отвагу, проявленную в боях с армянскими агрессорами, 66 сотрудникам ВД было присвоено звание Национального Героя, 247 человек были удостоены высоких государственных наград. И зная о доблестных подвигах стражей правопорядка на войне, как больно бывает видеть их поднятые дубинки над головами безоружных граждан в мирное время.
2 июля отмечается еще один праздник - День спортивного журналиста. В этот день в 1924 году в Париже была образована Международная ассоциация спортивной прессы (АИПС - International Sports Press Association (AIPS)), которая сегодня объединяет почти полторы сотни национальных союзов. Членами ассоциации являются национальные объединения спортивных журналистов 130 государств мира. В День спортивного журналиста АИПС и национальные ассоциации спортивных журналистов проводят торжественные заседания, награждаются лучшие представители средств массовой информации в области спорта.
Два раза в год, 2 июля и 16 августа, в тосканском городке Сиене (Италия) на площади дель Кампо проводятся традиционные конные состязания, которые носят название Палио. В скачках вокруг площади дель Кампо участвуют представители семнадцати районов города. Прийти первым - значит завоевать славу на много лет, прийти даже вторым - покрыть себя позором. Всадники скачут без седел, пытаясь удержаться на спине скакуна на крутых поворотах старинной площади. Само состязание длится не более 90 секунд, за которые участники успевают трижды объехать Пьяцца дель Кампо. И наверно, современные итальянские рыцари в этот момент не думают о секундах свысока.
А в Тюмени один из завсегдатаев интернет-пространства предложил отказаться 2 июля от общения в сети. Всего день не заходить в социальные сети и в аську. Всё началось с заметки ВКОНТАКТЕ одного молодого человека. За сутки заметка набрала более 500 комментов. Все очень поддержали идею и настроены вложиться в свете популярности идеи.
А чем же займемся мы в этот обычный день нашей обычной жизни? Что бы мы не делали, давайте помнить слова поэта:
Сердце в будущем живет,
Настоящее уныло:
Все мгновенно, все пройдет,
Что пройдет, то будет мило.