Bir payız
Tutub qolundan
Gülürəm –
Özümü xöşbəxt göstərmək istəyirəm.
Nəmli baxışlarından
Ürəyim pas atır,
“Unutmamışam...” sözlərin
Dirənir çiynimə.
Gülüşüm buxarlanıb
Qarışır Bakının tozlu havasına.
Niyə və nəyə
Qəmlənirsən?
Sən ki,
Kaşkilərlə yaşayan deyilsən,
Başqasının gözündəki günəşi
Bir yalanla söndürə bilirsən.
Qanadsız quş kimiyik biz
Sevgisiz.
Sima
(illüstrasiya GigaChat)
Yuxulu səssizlik
Bürüyüb ağacları,
Yorğun şüalar tuşlanıb buludlara.
Sabah
bugünkü gün keçmişə çevriləcək,
Yağışda damla-damla
Xatirələr əriyəcək,
Yaşananlar yazılacaq
Ağappaq vərəqlərə.
Dodaqlar kaşkilərdən quruyacaq,
Ürək sevgidən tamam sınacaq,
Gecənin qaranlığında
Solğun fənər işığında
Sənin adın səslənəcək
Küləyin xışıltısında.
Sənə deyiləsi o qədər sözüm var –
Səhərəcən
Yorulmadan
Nəfəs-nəfəsə
Dərdləşərdim...
Dibçəkdə gül açmış
Ətirşahla danışıram, səni düşünərək.
Yağış yağanda,
Külək əsəndə,
Ekranda gündəlik hadisələr
Bir-birini əvəzləyəndə
Səni bölüşürəm,
Sənlə bölüşürəm.
Darıxmağımda,
Oxuduqlarımda,
Görüb-eşitdiklərimidə sən varsan.
Günlərimi bir ovuca yığıb
Sənə gətirirəm -
Ağrılıdır sənsizlik.
Sima
Sənsiz
Qurğuşun zaman ardımca sürünür,
Yetə bilmir,
Saatın caynaqları xatirələrimi qapır,
Unutdura bilmir,
Nə vaxtsa deyilmiş sözlərin dadı solub sənsiz,
Barmaqların titrəyişi
Keçmişə çevrilib.
Başqa sözlər, başqa adamlar
Oyunları ilə qorxudur,
Sənsiz
Xoşbəxtliyi yamsılamağa ehtiyac yoxdur.
Yenə soyuq zaman arxamca sürünür,
Yenə saat caynaqlarını irəli atır –
Sənsizlik ətrafa yayılır.
2010
Gəl, keçmişi xatırlamayaq,
Göydə əylənən buludlara baxaq,
Qəfil yağan yağışın altında
Qaçışaq,
Əl-ələ tutaraq,
Qoy yusun sürətli damlalar
Ürəkdəki incikliyi...
Dilimləyib çörəyi
Ağzımız yana-yana yeyək,
Zarafat edək,
İçdən qəhqəhə çəkək
Və anlayaq ki,
Məhv olmamışıq...
2009
