Çağdaş Azərbaycan poeziyası. Sevinc Elsevər

 

Uşaqlar ilk qara sevinən kimi

İlk qar dənələri torpağa qonur,

əriyirlər,

hələ bilmirsən

qalacaq yerdə qar,

ya əriyəcək zərrəciklər,

yox olacaqlar?!

 

Zamanla

Bəzən bütöv gecədən sonra

Durub pəncərədən baxanda

əmin olursan hər yerin ağappaqlığına.

Sevinirsən qar yağmağına.

Gözlədiyin mənzərəylə rastlaşmayanda

Təəssüflənir,

Kədərlənirsən.

 

Bütün yaxşı əməlləri görən

Cəsur adamlar da

Ilk qar dənəcikləri kimi

Atılırlar irəli,

Hələ əmin olmadan

Nəyin, necə olacağına,

Xeyirxahlıqlarının yadda qalıb –

Qalmayacağına,

Fədakarlığa dəyib-dəyməyəcəyinə.

Bütün hallarda hər şey ötəridir,

Amma həm də unudulmaz,

Xatırlanmağa dəyər işlər görməli.

Uşaqlar hər sabah pəncərədən

Qar görüb sevinən kimi,

Sevinməli sənin əməllərinə adamlar.

*

Buzxanadan  çıxardığım

Iki xırda balıq

Bir-birinə elə sarılıb ki!

Bir-birindən ayrılmaları üçün

Suya salıram

Və düşünürəm kədərlə,

Sanki həyatın amansızlığına,

Mənim qəddarlığıma qarşı birləşiblər əbədi.

*

Dünən dibçəyə əkdiyim budaq

Dirçəlib,

Ona mən də həyat vermişəm

Su,

Hava,

Torpaq,

Günəş kimi

Sığmır sevincim yerə-göyə,

Ana olacağam mən də bu çiçəyə...

Sevinc Elsevərdən bir şeir. Qarışqalar

 

Kədərli evlərə

hücum çəkər qarışqalar,

kədərli və yoxsul evləri işğal edərlər.

Kədərli uşaqların şəkərlərinə daraşarlar

tənha və yorğun qocaların

sandığına doluşarlar.

Xəstələrin yuxusuna

unudulmuş ölülərin,

qəriblərin məzarına

yığışarlar.

Şirini sevməkləri yalandır

dərdi, acını axtarıb taparlar hər yerdə qarışqalar...

Sevinc Elsevərdən bir şeir

 ***

Ancaq dan ulduzunu görməkçün

şirin yuxudan qalxmaz adam,

bizim əsrdə

adamın əti tökülər.

Danışmaz bu barədə

heç bir yerdə.

Amma erkən yol alan,

bir tikə çörəkdən ötrü qaranlıqdan işə yollanan

əlləri cibində

ayaqları ayaqqabılarında donan birinə

hədiyyədir dan ulduzunun şöləsi,

təsəllidir,

sevincdir,

bəhanədir yaşamağı sevməyə...

yetər ki, ən çətin günlərdə də

göy üzünü yaddan çıxartmasın adam.

"Ədəbiyyat qəzeti", 29 yanvar, 2022.

Çağdaş poeziyadan. Sevinc Elsevər.

 ***

Nə gözəl payız dəyib ağaca

bir yaşıl yarpağı da qalmayıb,

saralmış bir yarpağını da yerə salmayıb...

***

Soyuqdur,

hər yan bombozdur.

Qarğalar ağaclardan düşür

iri yarpaqlar kimi,

yerə qonur,

qarıldayır, uçuşurlar ümidsizcə.

Uşaq baxır və deyir:

"Yazıq qarğalar ağlayırlar"...

Qarğaların kədərini hiss edirmi

böyüklər də belə?

Qaynaq: "Ədəbiyyat qəzeti", 11.12.2021.

Sevinc Elsevərdən misralar

İngilisdilli

Ucqar bir kənddə
ingilis dili müəllimiydi
yad dili öyrətdiyi uşaqlar
qatar-qatar uçub getdilər
bir kimsə qalmadı
sevdiyi dildə kəlmə kəsməyə...

Bir ömür keçdi
ömrünün köhnə gəmisi
heç bir yad sahilə yan almadı
bapbalaca bir kafeye gedib
bir fincan qəhvə belə
ismarlamadı həvəslə
ömrünü öyrənməyə həsr elədiyi dildə...

Halbuki
dünyanı gəzmək, görmək arzusu vardı
uzaq gənclik illərində
ingilis dilinə sevgisi də ondandı...

Hərdən öz-özünə danışdı
ağaclara danışdı
quşlara danışdı
amma kəndinin
nə ağacları
nə quşları
sevimli dili bilmirdilər
susub cavab vermirdilər...
***
Vatsapda rəfiqəsinə
dərdini anladır dərdli qadın
gözüyaşlı baş şəkilləriylə
bəzəyə-bəzəyə dərdlərini

durğu işarələrinə
nöqtəyə, vergülə
bütün dil qaydalarına dəqiqliklə
yerli-yerində əməl eləyən rəfiqəsisə
onun fonetik, qrammatik səhvlərini
hər şeydən əvvəl görür...
***
Evindən uzaqda
azdırılmış pişik kimi
bir tək quyruğumla dərdləşirəm artıq.